فروردینی که نیست

    این بار،  این ناشناخته ، غریبه ، این که با او حرفی ندارم ، خودِ خودِ منم. یا خودِ خودِ تویی. راهی پیش پایم می گذاری.  توان رفتن اش ندارم. دستم می گیری.  آهسته  از گرمی و محبتش  می گذرم.  راهی نداری این تویِ تو مقابل این من ِ من که این اندازه سرسخت ، سنگ و ساکت  در تو ، پشت و مقابل تو ایستاده ام.

   سر مهربانی دارد دل نازکت. می گویی به کوه فروردین نگاه کن عزیزکم.   خیلی دوستت دارم اما فقط تا پنجره می بینم.  برایم صدای باران دو روز پیش در می آوری ، خودم را به نشنیدن می زنم. از علف و گنجشک می گویی ، عینهو  کورم. کتابی دستم می دهی ، روی صفحه اولش می بندم.

  یک راه بیشتر نداری.  ورق ام بزنی. خودت را یا خودم را به یادم بیاوری. که چگونه دوست داشتمت ، داشتمی.

تمام فروردین هایم را با صدای بلند از اینجا( + و  + و  + و + و + و + ) و هر جا برایم می خوانی.

  سر می جنبانم. ساقه ای آسیب دیده از چیدنی  بی جا ، آوند راست می کنم ، دهان باز،  تا بمکم. از تیره گی لحظه های خاک نوشتنم  شیره ی جان ، از آسمان آفتابی حس هایم نور.  از 86 ام که قصه بود تا 92 ام که شاید قصه باشد.

/ 8 نظر / 44 بازدید
ناهید

چه یاد گذشته‌ها آدمی را تازه می‌کند. یاد آن وقت‌ها که کوچک‌تر بودم و اینجا را می‌خواندم. از 21 سالگی تا 27 سالگی‌ام. با این همه عشق و طراوت که از این نوشته‌ها می‌بارد.. سال نو مبارک. امسال و همه‌ سال‌تان نو و مبارک

خلود

سلام، مرا بردی به آن روزگاران، روزهایی که نازنین نقش اول قصه بازی می کرد و زرشکی رنگ عشق بود... زمان هر چقدر هم که بگذرد و بر هر چه غبار بنشاند، با قلم کاری ندارد و تو ماندگارمانده ای در سطر سطر کلمات ت... قلم ت مستدام باد[گل]

چرک و پرت نویس

سلام اگه دوست داشتی بیا وبلام: http://somethingtoshare.blogfa.com/ خوشحال میشم

م3طفی

سلام از وبگردی ، وبتون رو باز کردم . در مورد پست آخر : چقدر زیبا تشبیه کردید و دوست داشتنی ، همیشه اون کسی که مرا میخواهد شاداب کند ما دل و دماغ اش را نداریم و اصلا نوع رفتارش اشتباه بوده ، یا از قبل خراب کرده یا آبادانی را درست نمیداند یعنی چه ...

رضا مطلبی

در آن ِ واحد ترکیب نشا’گی و خماری تمام سالها ی گذشته و آینده را’ این رنگی میکند. نپرس : چه رنگی؟ رنگ "حال"...همین "حال" من!!!...

مانی

ساقه‌ای آسیب‌دیده از چیدنی بی‌جا...

مهناز

خیلی قشنگ بود بازم سرمیزنم

پرنسس

خواندم خیلی جالب و احساسی نوشتی