خانه ای که پنجره ندارد   

    

کجای دل ات( ام)  لانه کرده ام ( ای )سبک ، پر ، پرواز ... عاشق ام (ات ) شده ای( ام)  ، پرنده ات (آدمم ) کرده ام  ( ای )

سرت به سحرکدام گفتگویم گرم ، حرف از صدا می چینی ، چینه دان در گوش می تکانی

نگاهت به ناز کدام لبم مات ، آواز می شنوی ، سکوت جواب 

طناب دار گیلاس کال ات کجا آویز گوش ، سوراخ گشاد تابستان عشق ات چسبیده به نگین پاییز فراق ام  گوشواره

دوستم داری بی جا ، بی حجم ، بی ثانیه ، بی حرف، بی حیا

کنارم آفتاب می نشانی ، سیب ، زمین ، نفرت ، شب ، راز ، زنی دیگر

جایم تنگ نمی شود در این غار ، از این نم ،خلوت ، از این سخت کوه ات تا بلند آتشفشان اش ، که تا همیشه اش یادم نشسته

صدایم می زنی از میان حلق، عشق،نوشته،التماس،گریه برگشته ی رویت به دیوار نشسته

کجای دل ات پرواز کرده ام این پاییز ، از بی برگی شاخه ات هزار زمستان گذشته

در آغوشم بگیر  دوست ،  مرد ، سایه ، حامی ، زخم ، موقع رفتن ، نگفتن سلام

 ببویم یاس ، ببوسم  دختر ،  بگویم نازنین ،  بخوانم قصه 

کم ام  کن از من       نون  -  الف   -  نون  -  ی

بدرقه ام کن به زن ،  به آخر  خیلی زن

روی ام بپوشان از گوش ، چشم ، سینه ، از دست ات ،

از تو  از         تو  از                  تو  از                    تو  از                         تو

بسپرم   به مهر ، خواب ، هفت سالگی ،  ناهار ، بند زرشکی ، شال سورمه ای ، برف ،  به رفتن ... به خانه ای که پنجره ندارد

لینک
۱۳۸٦/۸/٤ - ثا.بتی