طناب مفت ، خودمان را دار بزنیم   

 

              همه اش که نمی شود خبر های بد. حیف ام آمد این خبر را با شما درمیان نگذارم.  کامی جان  (+)که معرف حضور هستند انشالله. قضیه ی در قلب ها بودن ایشان و قس علی هذا  تا بعد صادرات ایشان به فرانسه و اخبار دست چندم آرشیوی از طرف ایشان و دیپورت.

    حالا برادر گرانقدرمان در ادامه روشنگری هایشان لازم دیده اند به صنف دامپزشکان خبرنگاری حرفه ای بیاموزند.  اینکه ربط دام با خبر چیست را انشالله با معماهای دیگر در آینده حل می شود.  فقط ترسم از اینست که اگر دامپزشکان موفق به طی دوره و اخذ مدرک شوند و همه گی تصمیم بگیرند راه استاد را ادامه دهند و سر از فرانسه دربیاورند ، آنوقت تکلیف تیمار و لقاح مصنوعی گاوهایی که قرار است به هر خانواده ی ایرانی بدهند چه می شود. حالا پروش دام و طیوربدون حضور دامپزشک  در آن هزار متر زمین اهدایی را خودمان یک کاری می کنیم اما از بین بردن شغال های ولگرد در فاز یک دشت لوت ، کوجه هزارم گون خشک ، پلاک 13 ( محمل زمین اهدایی به من که با استفاده از رانت اطلاعاتی فهمیده ام ) را چه کنیم؟

     اگر کسی از ما دستش برای استخدام باز است لطفا هر چه زودتر برای این برادر بیکار ، حرفه ای جستجو کند. این را از این جهت گفتم که ایشان برای پر کردن وقت گران بهایشان تازه گی ها می رود سراغ سوژه های درد ناک زمین مانده. (+) 

   ایشان چند وقت پیش رفته بود سراغ همان کودکانی که شونصد سال پیس در آتش سوزی کلاس مدرسه سوختند و سرنوشتشان زیر نقابی از انزوا و درد پنهان ماند(+). بچه هایی که علاوه بر مصیب وارد آمده به تن و جانشان،  بی تفاوتی یا کم کاری مسئولین در قبال آن ، دل  یک ملت را هنوز که هنوز است به درد می آورد. بله ، احتمالا آقای کامی حان ما در روز اختتامیه درس شان برای کارآموزان دامپزشک - خبرنگار حتما شرح خواهد داد که چطور یک حبرنگار حرفه ای جا گرفته در قلب ها می تواند برای تطهیر گذشته ی دست و رو نشسته ی خود ، وقتی از بلاد کفر دوباره به وطن اسلامی باز گردانده می شود ، بگردد ببینید چه سوژه ای می تواند به رایگان ، توجه کنید به رایگان،  از او چهره ای مردمی بسازد.

 اینهم لینک (+) کلاس آقای کامی جان.

 

لینک
۱۳٩٠/٥/۸ - ثا.بتی